Bieg okrężny w Kępnie

 Źródło: ŻOŁNIERZ WIELKOPOLSKI z dnia 26 lutego 1928 r. nr 9

  Źródło: ŻOŁNIERZ WIELKOPOLSKI z dnia 13 maja 1928 r. nr 20  

Prezydent Rzeczpospolitej Stanisław Wojciechowski w Kępnie - 21.05.1925 r.

Źródło: ILUSTROWANY WIELKOPOLANIN z dnia 10 maja 1925 r. nr 52

Źródło: ILUSTROWANY WIELKOPOLANIN z dnia 24 maja 1925 r. nr 58

Tragedia przy pogłębianiu studni w Piotrówce (gm. Trzcinica)

Znów na wstępie zacytuję Edmunda Srokę z jego książki "Trzcinica w 875 - leciu":

"Próby osadnictwa na terenie obecnego sołectwa Piotrówka zaczęły się dopiero za Piotra Trzcińskiego w 1724 r. (...) Już ojciec Piotra - Marcin Trzciński właściwie osiedlił 6 rodzin na tym terenie. Przedsięwzięcie okazało się nieudane. Osadnicy opuścili swe chaty. Powodem tego był brak wody w suchych latach. Lustro wody gruntowej było bardzo niskie.(...) Piotr Trzciński, szlachcic wszechstronnie wykształcony, piastujący stanowisko miecznika gostyńsko - sieradzkiego sprowadza specjalistów studniarzy od Gostynia. Wykopali oni na osadzie Piotrówka studnię głębinową. Od tego czasu zaczęła się rozwijać wieś, a później folwark w Piotrówce. Chłopi pańszczyźniani podpatrzyli i nauczyli się kopać głębokie studnie."

Niestety to nie rozwiązało problemu z wodą w Piotrówce. Prześladował on mieszkańców jeszcze w latach 90 - tych XX w. Obecnie woda dopływa tutaj rurami wodociągowymi aż z Trzcinicy.

Źródło: WIARUS Z 1873 r. nr 72

  Źródło: WIARUS Z 1873 r. nr 74  

Kolejowe Przysposobienie Wojskowe w Kępnie

  

Źródło: KOLEJOWE PRZYSPOSOBIENIE WOJSKOWE  z dnia 07 marca 1937 r. nr 2

  Źródło: KOLEJOWE PRZYSPOSOBIENIE WOJSKOWE ze stycznia 1934 r. nr 1

 

  Źródło: KOLEJOWE PRZYSPOSOBIENIE WOJSKOWE z maja 1934 r. nr 5

 

Źródło: KOLEJOWE PRZYSPOSOBIENIE WOJSKOWE z maja 1934 r. nr 5 

Powiatowy Komitet Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego w Kępnie

Rada Naczelna Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego oraz Wojewódzkie i powiatowe Komitety Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego zostały powołane do życia Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 25 kwietnia 1925 r. Naczelną Radę W.F. i P.W. powołano przy Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia publicznego. W ramach Rady Naczelnej funkcjonowały 3 wydziały: Wydział Wychowania Fizycznego, Wydział Przysposobienia Wojskowego oraz Wydział Organizacji Sportowych. Wojewódzki Komitet Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego powoływał do życia w każdym powiecie oraz w każdym mieście wydzielonym z powiatu Powiatowy lub Miejski Komitet Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego.

Do głównych zadań Powiatowego lub Miejskiego Komitetu W.F. i P.W. należały:

- szerzenie idei wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego;

- współpraca z władzami państwowymi oraz samorządowcami nad organizacją i rozwojem wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego w powiecie;

- rozwijanie na terenie powiatu względnie miasta samodzielnej działalności w dziedzinie wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego;

- przedstawianie Wojewódzkiemu Komitetowi  W.F. i P.W. corocznych sprawozdań ze swej działalności oraz stanie wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego w powiecie.

W skład Powiatowego (Miejskiego) Komitetu W.F. i P.W. wchodzili:

- inspektor szkolny;

- dowódca garnizonu, znajdującego się w siedzibie komitetu lub inny delegat władzy wojskowej;

- starosta (prezydent miasta) lub urzędnik wydelegowany przez starostę (prezydenta miasta);

- jedna osoba spośród nauczycieli szkół średnich ogólnokształcących i seminariów nauczycielskich  Okręgu czynnych na obszarze powiatu, powołana przez Prezydium Wojewódzkiego Komitetu W.F. i P.W. w porozumieniu z Kuratorem Okręgu Szkolnego;

- jedna osoba spośród nauczycieli szkół zawodowych czynnych na obszarze powiatu, powołana przez Prezydium Wojewódzkiego Komitetu W.F. i P.W. w porozumieniu z Kuratorem Okręgu Szkolnego;

- jedna osoba spośród nauczycieli szkół powszechnych powołana przez Prezydium Wojewódzkiego Komitetu W.F. i P.W. w porozumieniu z Kuratorem Okręgu Szkolnego;

- oficer instrukcyjny, działający na obszarze powiatu względnie miasta;

- lekarz powiatowy;

- 3 przedstawicieli Sejmiku powiatowego, względnie 3 przedstawicieli rady miejskiej;

- osoby powołane przez Prezydium Wojewódzkiego Komitetu W.F. i P.W. oraz delegaci instytucji powołanych przez to Prezydium.

Przewodniczącego Powiatowego Komitetu W.F. i P.W.  oraz jego zastępcę mianowało Prezydium Wojewódzkiego Komitetu W.F. i P.W.  Członkowie Komitetu urzędowali 3 lata.

 

Źródło: ŻOŁNIERZ WIELKOPOLSKI z dnia 09 października 1927 r.nr 49

W piśmie "Junak: tygodniowym ilustrowanym organie Wojewódzkiego Komitetu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego Poznań-Toruń z dnia 23 listopada 1930 r. nr 46/47 czytamy we fragmencie dotyczącym Powiatu kępińskiego: 

„Wychowanie fizyczne młodzieży i przysposobienia wojskowego dużą cieszą się popularnością i we wszystkich prawie wioskach są oddziały ćwiczące a  święta wychowania fizycznego gromadzą setki zgłaszającej się do szlachetnego współzawodnictwa młodzieży. (…) Społeczeństwo coraz więcej przykłada wagi do tego ruchu, doceniając ważność w.f. i p.w. dla stworzenia najsilniejszej zapory w nadgranicznym powiecie przeciw zakusom zaborczych Niemiec. (…) Powiatowy Komitet W.F. i P.W. dokłada starań, by pobudować dalsze boiska, strzelnice małokalibrowe, ogrodów jordanowskich, pływalnię i świetlice, które wobec coraz większego napływu chętnych stają się konieczne dla wszechstronnego wyszkolenia młodzieży obojga płci.”

Źródło: ŻOŁNIERZ WIELKOPOLSKI z dnia 06 listopada 1927 r. nr 53 

  Źródło: ŻOŁNIERZ WIELKOPOLSKI z dnia 18 listopada 1927 r. nr 54 

 Źródło: ŻOŁNIERZ WIELKOPOLSKI z dnia 06 maja 1928 r. nr 17-19

Jako ciekawostkę polecam Podręcznik instruktora przysposobienia wojskowego

Szaleństwa pogodowe nad Kępnem i okolicą

Ponieważ dziś strasznie boli mnie głowa i jest to związane z panującymi warunkami atmosferycznymi (burze, ulewy i gradobicia depczą po piętach okropnym upałom) postanowiłam wrzucić kilka artykułów o podobnych zjawiskach.

Źródło: ŚLĄSKA GAZETA LUDOWA z dnia 13 sierpnia 1933 r. nr 33

Źródło: ŚLĄSKA GAZETA LUDOWA z dnia 20 czerwca 1937 r. nr 25

 Źródło: GAZETA LWOWSKA z dnia 15 maja 1936 r. nr 111

Czyżby już wtedy efekt cieplarniany dawał o sobie znać? ;) 

Polowanie na kłusownika w majątku Siemionka

W ramach wprowadzenia do tematu fragment książki Edmunda Sroki "Trzcinica w 875 - leciu" Trzcinica 1997 r.:

"Po parcelacji dóbr rycerskich w Pomianach w 1911 r. resztówkę kupuje senior Kersten - było to w tym czasie 170 ha ziemi uprawnej i 75 ha lasu. W 1902 r. syn Kerstena kupuje od Rigera majętność Siemionkę o powierzchni 368 ha. Jako kapitan wojska niemieckiego bierze udział w I wojnie światowej, gdzie zostaje ciężko ranny tracąc nogę. Kersten przed wybuchem II wojny światowej zamieszkiwał w budynku dworu w Siemionce wraz z żoną (pielęgniarką z Oleśnicy), trzema synami i córką. Po śmierci ojca Kerstena, który rezydował w pobliskich Pomianach, jego syn dziedziczy pałac z resztówką w Pomianach. Rodzina Kerstenów przed nadejściem wojsk sowieckich w styczniu 1945 r. ewakuowała się do Niemiec."

Majątek Siemionka oznaczony na starej mapie niemieckiej nazwą Kerstenbruch. Las po lewej stronie mógł być domniemanym  miejscem wypadku lub zbrodni opisanej w poniższym artykule.

Źródło: GAZETA POWSZECHNA z dnia 03 sierpnia 1939 r.  nr 176